30/10/17

Πουλημένο τομάρι

Είμαι ένα πουλημένο τομάρι κι αισθάνομαι πολύ περήφανος γι’ αυτό.

Όλα τα καταδικάζω στο καφενείο, στη στάση του λεωφορείου, στον τηλεοπτικό καναπέ, αλλά δε με πολυνοιάζει.

Όλους τους κλέφτες, τους απατεώνες πολιτικούς που εξουσιάζουν και κονομάνε τους κατακεραυνώνω, αλλά σκασίλα μου.

Κατά βάθος όλους τους υποστηρίζω και τους επιβραβεύω για τις λαδιές τους.

Αφού ρε δικέ μου, όλα χάλια είναι, τίποτα δε γίνεται,θα κοιτάξω να βολευτώ κι εγώ. Αυτό με νοιάζει.

Στις εκλογές θα διαλέξω να ψηφίσω τον μεγαλύτερο απατεώνα που βάζει υποψηφιότητα, γιατί αφού οι κυβερνήσεις δε δίνουν στο λαό, μόνο άμα κλέψει κάνας υπουργός το κράτος έχω ελπίδες να μου πετάξει κάτι κι εμένα.

Εντάξει, κάποια μοναστήρια βουτάνε εκτάσεις του δημοσίου, το καταδικάζω, αλλά καλού-κακού δεν τους στήνω και στον τοίχο.

Ποιος ξέρει, μπορεί κάποιος γνωστός, γνωστή μου να έχει άκρες εκεί, να τους κάνω κι εγώ καμιά εκδούλευση και να μου δώσουνε κι εμένα κάτι.

Και γιατί, ρε δικέ μου παίρνεις στο κυνήγι μια κυβέρνηση που κλέβει από το λαό και τα δίνει στους λίγους; Στο κάτω-κάτω, όταν κατέβηκε στις εκλογές είπε ποτέ κανείς, δε θα κλέψω; Όλο θα και θα και θα ακούγαμε. Δεν ακούσαμε από κανέναν "δεν θα".

Άρα κλέβοντας δεν αθετούν σε καμία υπόσχεσή τους. Άσ’ τους να κλέβουν. Μήπως εσύ περιμένεις από πουθενά αλλού λεφτά και προκοπή;

Ποιος θα τολμήσει κατά των μαφιόζων με τα εξαπτέρυγα;
Από “Και ΝουΔού και Light”